هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین ویژگی های برند با وفاداری برند در محصول کفش ورزشی بود. روش این تحقیق توصیفی- همبستگی بود. 305 نفر از مشتریان این محصول، پرسشنامه این پژوهش را تکمیل کرند. برای تحلیل داده ها از آزمون های کالموگروف-اسمیرنوف، آزمون تی تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون استفاده شد. کلیه داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و در سطح معناداری 0.05≥ p تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین رضایت برند (0.52= r)، اعتماد برند (r=0.50)، تجربه برند (r=0.57)، تناسب طبقه برند (r=0.60)، تناسب تصویر برند (r=0.40) و ارزش ادراک شده برند (r=0.42) با وفاداری برند ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین نتیجه آزمون رگرسیون نیز نشان داد که متغیرهای پیش بین در مجموع توانستند 45% از تغییرات واریانس وفاداری برند را تبیین کنند. با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاد می شود برنامه های مربوط به وفادار ساختن مصرف کنندگان به برند باید ساده و درعین حال کاربردی باشد و بر همه عوامل اثرگذار بر وفاداری برند به طور مساوی توجه داشته باشند.

هدف از این تحقیق، ارایه مدلی برای توسعه برند پوشاک ورزشی ایرانی بر اساس نظریه داده بنیاد بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مدیران بازاریابی، تولیدکنندگان پوشاک ورزشی داخلی و اساتید حوزه بازاریابی دانشگاه بودند. بدین منظور پس از مطالعه پیشینه تحقیق، مصاحبه های کیفی نیمه ساختارمند و عمیق با روش نمونه گیری هدفمند نظری انجام شد. مصاحبه ها تا رسیدن به مرحله اشباع نظری و شناسایی همه عوامل ادامه یافت (12=n). داده ها با استفاده از نرم افزار ان ویوو نسخه[1] 10 تحلیل شد. در طی سه مرحله (کدگذاری باز، محوری و گزینشی) 359 کد استخراج شد که با مقایسه و طبقه بندی کدهای مشابه، 221 مفهوم، 60 کد باز و 6 دسته کد محوری به دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد تنوع و نوآوری در تولید محصول، برنامه ریزی راهبردی، انتخاب بازار هدف، رتبه بندی پوشاک ورزشی و طراحی متناسب با نیاز بازار در توسعه عمودی و به کارگیری فناوری روز در تولید محصولات نیز در توسعه افقی برند پوشاک ورزشی ایرانی تاثیرگذار است. در این زمینه دولت نیز می تواند با حمایت های مالی، پرداخت تسهیلات بانکی کم بهره، وضع قوانین حمایتی، اصلاح قوانین مالیاتی و بیمه ای و جلوگیری از ورود پوشاک ورزشی قاچاق به کشور به توسعه برند پوشاک ورزشی ایرانی کمک کند.

یکی از قابلیت ها یا شایستگی های لازم برای موفقیت در عرصه های رقابت، برخورداری از دانش و مهارت بازاریابی در بنگاه های اقتصادی است. به وضوح می توان دریافت که یکی از عوامل تاثیرگذار بر کم فروغ بودن بنگاه های کشور از لحاظ رقابت پذیری در عرصه های بین المللی، وجود مشکلات از لحاظ توسعه علمی و عملی بازاریابی در بنگاه های اقتصادی است. عوامل زیادی می تواند در عدم موفقیت برنامه های بازاریابی بنگاه های اقتصادی نقش داشته باشد که ما در این مقاله با توجه به نقش بسیار حیاتی نام و نشان تجاری به تحلیل نقش ارزش ویژه برند می پردازیم. در این مطالعه از مدل ارزش ویژه برند مبتنی بر مشتری با عنوان آکر استفاده شده است. هم چنین بیان می شود که مدیران بازاریابی باید در ارزیابی های کلی خود در مورد ارزش ویژه برند به اهمیت نسبی ابعاد ارزش ویژه برند توجه داشته باشند. در پایان با استفاده از مدلسازی معاملات ساختاری (SEM) به بررسی روابط علی بین ابعاد ارزش ویژه برند و خود ارزش ویژه برند در صنعت کفش ورزشی پرداخته می شود و میزان تطابق مدل آکر در صنعت مذکور مورد سنجش قرار می گیرد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات هویت یابی مشتری از برند بر بسط موفق برند ورزشی به انجام رسید و در آن نقش متغیرهایی همچون عشق به برند و تعهد و وفاداری به برند مورد بررسی قرار گرفت. از نظر روش جمع آوری داده ها، این پژوهش توصیفی پیمایشی بوده و از نظر هدف، کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه طرفداران برندهای فوتبالی داخلی شهر شیراز تشکیل دادند که از میان آن ها، نمونه ای معادل 384 نفر با استفاده از روش کوکران انتخاب گردید. یافته ها نشان می دهند که متغیر هویت یابی مشتری با برند، بر عشق به برند و تعهد و وفاداری آن ها نسبت به برند تاثیرگذار می باشد. همچنین، بر اساس یافته ها مشخص می شود که از میان سه متغیر عشق به برند، تعهد به برند و وفاداری به برند، تنها متغیر وفاداری به برند توانسته است بر بسط موفق برندهای ورزشی موثر باشد. از سوی دیگر، یافته ها حاکی از آن است که متغیر وفاداری، رابطه میان تعهد به برند و بسط موفق برند از یک سو و رابطه میان عشق به برند و بسط موفق برند از سوی دیگر را میانجی گری می نماید.

< p>روش پژوهش، از نوع تحقیقات ترکیبی (آمیخته) بود که در دو مرحله ی کیفی و کمّی انجام شد. جامعه ی آماری این تحقیق در بخش کیفی متخصصان، خبرگان و همچنین مدیران فروش و فروشندگان 5 برند پوشاک ورزشی داخلی (دایی، جامه پوش آرا، تابان، درفش ایران و مصطفی) و در بخش کمّی نیز مشتریان برندهای پوشاک ورزشی بودند که به دلیل نامشخص بودن تعداد دقیق مشتریان، نمونه ی آماری بر اساس جدول مورگان برای حجم جامعه ی نامشخص، 384 نفر و به صورت تصادفی ساده انتخاب شد. نتایج نشان داد که ابعاد شخصیت برند از دیدگاه متخصصان، خبرگان و همچنین مدیران فروش و فروشندگان برندهای پوشاک ورزشی عبارتند از: جذابیت، اصالت، اعتماد، خلاقیت و نوآوری، صلاحیت و شایستگی و تخصص. همچنین کیفیت ادراک شده، آگاهی برند، تداعی برند و وفاداری به برند به عنوان ابعاد اصلی ارزش ویژه برند پوشاک ورزشی شناسایی شدند. نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری نیز نشان داد که تنها اصالت برند با ضریب رگرسیونی 258/0 و نسبت بحرانی 37/2 بر ارزش ویژه ی برند تاثیر مثبت معنی دار دارد. بنابراین میتوان گفت اصالت برند میتواند به عنوان یک دارایی ناملموس در ایجاد ارزش ویژه ی برند و یک ابزار راهبردی نقش موثری ایفا کند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اعتبار و پایایی پرسشنامه بهبود استرس برای ورزشکاران بود. جامعه آماری پژوهش ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای رشته های هندبال و بسکتبال کشور که در سطح کشوری و تیم های ملی رده های سنی مختلف فعالیت می کردند، بودند و از بین آنها 510 ورزشکار به طور تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه 76 سوالی بهبود استرس برای ورزشکاران (Rest Q – Sport) با نوزده خرده مقیاس (استرس عمومی، استرس احساسی، استرس اجتماعی، کشمکش / فشار، خستگی، کمبود انرژی، مشکلات جسمانی، موفقیت، ریکاوری اجتماعی، ریکاوری جسمی، تندرستی عمومی، کیفیت خواب، استراحت مختل شده، خستگی احساسی، آسیب دیدگی، آمادگی جسمانی، مشکلات شخصی، خودکارامدی و خودگردانی) بود. روش امتیازگذاری به سوالات بر اساس طیف لیکرت پنج گزینه ای (از هرگز=1 تا همیشه=5) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه پس از ترجمه توسط ده تن از استادان متخصص تربیت بدنی تایید شد. روش های آماری مورد استفاده، شاخص های توصیفی برای توصیف داده ها، آلفای کرونباخ برای تعیین پایایی، تحلیل عاملی تاییدی و t تک نمونه ای به منظور بررسی اختلاف میانگین ها بود. یافته های پژوهشی نشان دهنده پایایی (a=0.98) برای پرسشنامه بهبود استرس برای ورزشکاران بود. در خصوص اعتبار سازه و بر اساس میزان روابط و T-value، تمامی سوالات رابطه معناداری با عامل داشتند. شاخص های نسبت X2 به df (2.03) و RMSEA= 0.052، NFI=0.97، NNFI=0.93، IFI=0.98، RFI=0.91، GFI=0.93 هم برازش مدل را تایید کردند. همچنین در خصوص روابط عامل ها با مفهوم بهبود استرس برای ورزشکاران نتایج نشان داد که تمامی عامل ها توانستند پیشگوی خوبی برای مفهوم بهبود استرس برای ورزشکاران باشند. در نتیجه اعتبار درونی و بیرونی مدل «بهبود استرس برای ورزشکاران» تایید شد.